რატომ «ხალხი» და არა არაკომერციული ორგანიზაცია ან მოძრაობა?
პატიოსნად ვთქვათ ის, რასაც ოპონენტი მხილებად მიიჩნევს: დღეს, პრაქტიკის დაგროვებამდე, კატეგორია «ხალხის» ოპერაციული მოგება მცირეა. ყველაფერი, რასაც Earthlings აკეთებს, მართლზომიერია უკვე გაერთიანების თავისუფლების ძალით, და ხალხობის შესახებ დავის შედეგი ამ მართლზომიერებაზე გავლენას არ ახდენს.
მაგრამ იგივე ტესტი ნულს უტოლებს აღიარებულ ხალხებსაც: რა ოპერაციულ შედეგს აძლევს ხალხის სტატუსი დღეს ქურთებს? დეკოლონიზაციის კონტექსტების გარეთ თვითგამორკვევის უფლება ყველასთვის მცირედ ოპერაციულია - კატეგორია «ხალხი» განსაზღვრავს არა ყოველდღიურობას, არამედ იმას, რად მწიფდება დაგროვილი პრაქტიკა და რა ხდება გარდატეხის მომენტში.
კატეგორიის პირველი ნამდვილი შედეგი უკვე ახლა მოქმედებს: იგი განსაზღვრავს, რად მწიფდება პრაქტიკა. საერთაშორისო სამართალში მოქმედებათა მნიშვნელობა დამოკიდებულია იმ სტატუსზე, რომლითაც ისინი სრულდება: ისტორიული ტიტულის დოქტრინაში მხედველობაში მიიღება მხოლოდ აქტები à titre de souverain - «სუვერენის სტატუსით»; კერძო აქტები არაფერს ქმნის. ათი წელი ასოციაციის სტატუსით თვითმმართველობისა მწიფდება მომწიფებულ ასოციაციად; იმავე წლები, ღიად და დოკუმენტირებულად გატარებული ხალხის სტატუსით, - ხალხობის მტკიცებულებებად.
მეორე შედეგი - არსებობის წყარო: ასოციაცია არის სამართლებრივი წესრიგის ქმნილება და წყდება მისივე აქტით (ლიკვიდაცია, აკრძალვა); ხალხი არის ფაქტი, რომელიც არცერთი ეროვნული სამართლებრივი აქტიდან არ მომდინარეობს და ამიტომ მისით არც წყდება. ერთობისთვის, რომლის მონაწილეებიც ათეულ იურისდიქციაში ცხოვრობენ, ეს გადარჩენის არქიტექტურაა, და ჩანაცვლებადი იურიდიულ პირ-მატარებელთა მოდელი მისი პირდაპირი შედეგია.
ამასთან არაკომერციული ორგანიზაციის ინსტრუმენტებით Earthlings ყოველგვარი წინააღმდეგობის გარეშე სარგებლობს: ხალხი - მანდატის მატარებელი, იურიდიული პირები - პროცედურული მატარებლები. ასეა მოწყობილი ხალხების მონაწილეობა საერთაშორისო ცხოვრებაში ყველგან: საამების საბჭო გაეროს ეკონომიკურ და სოციალურ საბჭოსთან სტატუსს ფლობს როგორც არასამთავრობო ორგანიზაცია, და არავინ თვლის საამების ხალხს არასამთავრობო ორგანიზაციად. კარის გამოყენება შემომსვლელს ხელახლა არ განსაზღვრავს.
ეს არის მორიგი DAO. ასეთი პროექტები უკვე იყო, და ყველა პლუტოკრატიაში ჩაცურდა.
შედავება ძლიერია, და მის პირველ ნაწილს ვიღებთ: ინფრასტრუქტურა მართლაც იგივეა. განაწილებული რეესტრი, ჯაჭვში კენჭისყრა, წესების აღსრულება კოდით - ეს ყველაფერი დიდი ხანია აღარ არის ახალი და თავისთავად არაფრის გარანტიას არ იძლევა.
ისინი კი სამი განმეორებადი მიზეზით ცურდებოდნენ, და თითოეული ზუსტად უნდა დასახელდეს.
ერთი ტოკენი - ერთი ხმა. ეს არ არის დეცენტრალიზაცია, არამედ პლუტოკრატია ახალი ჩანაწერით: წყვეტს ის, ვისაც მეტი სახსრები აქვს. იცვლება არა ძალაუფლების მექანიზმი, არამედ ვალუტა, რომლითაც იგი არის ნომინირებული.
არ არის პირადობის დადასტურება. მის გარეშე ერთი ადამიანი მრავალი საფულით აძლევს ხმას, და ნებისმიერი დათვლა წყვეტს რაიმეს ნიშნავდეს: უცნობია, რამდენი ადამიანი დგას მის უკან.
არ არის უცვლელი საფუძველი. როდესაც კენჭისყრის საგნად შეიძლება იქცეს ნებისმიერი წესი - თავად კენჭისყრის წესების ჩათვლით, - საკმარისია ერთხელ მოაგროვო საჭირო უმრავლესობა, რომ იგი სამუდამოდ განიმტკიცო.
აქედან საერთო დიაგნოზი: DAO არის ტექნიკა ფილოსოფიის გარეშე. კოორდინაციის მექანიზმი, რომელიც არ პასუხობს კითხვას, თუ რისთვის არის კოორდინაცია. ინფრასტრუქტურის დეცენტრალიზაცია არ ნიშნავს ძალაუფლების დეცენტრალიზაციას.
ახლა იმის შესახებ, რაც სხვაგვარადაა მოწყობილი - და ვლაპარაკობთ მოწყობაზე და არა განზრახვებზე.
ხმა მიბმულია დადასტურებულ ადამიანზე და არა ბალანსზე. ანგარიშსწორების ერთეული ხმებს არანაირი მოცულობისას არ იძლევა; ეკონომიკური წონა და გადაწყვეტის უფლება არქიტექტურულად გამიჯნულია.
დასტურდება, რომ მონაწილე ცოცხალი ადამიანია და რომ იგი ერთია. მრავალჯერადი რეგისტრაცია ტექნიკურად გამორიცხულია, და ეს შესვლის პირობაა და არა სურვილი.
საფუძველი გატანილია კენჭისყრის ფარგლებს გარეთ. კუთვნილება, ხმის თანასწორობა, წასვლის უფლება და ღირებულებები გარანტიებთან ერთად კენჭისყრაზე საერთოდ არ გააქვთ - ეს არ არის გაზრდილი ზღვრის საკითხები, არამედ საკითხები, რომლებიც ბიულეტენში არ არის (დეკლარაცია, მე-8, მე-9 და მე-10 მუხლები).
ორგანიზაციები არ მონაწილეობენ. ხალხს მხოლოდ ცოცხალი ადამიანები ეკუთვნიან; იურიდიულ პირს არ შეუძლია არც გაწევრიანება, არც ხმის მიღება და არც გავლენის დაგროვება.
არცერთი დავალება არ ქმნის თანამდებობას. ნებისმიერი უფლებამოსილება გამოიხმობა იმავე ზღვრით, რომლითაც გაიცა, და არა უფრო დაბალით; მუდმივ უპირატესობას დელეგირება არ ქმნის.
და ორი შეზღუდვა, რომელსაც თავად ვასახელებთ.
პირველი: ჩამოთვლილი იცავს ხელში ჩაგდების ცნობილი ხერხებისგან და არა ყველასგან. მოწყობა, რომლის გატეხვის ხერხის მოგონებაც შეუძლებელი იქნებოდა, ჯერ არავის აუგია.
მეორე: ჩვენი კონსტრუქცია მასშტაბით შემოწმებული არ არის. ვამტკიცებთ არა იმას, რომ გადაწყვეტა ვიპოვეთ, არამედ იმას, რომ წინა მცდელობების მარცხის სამი მიზეზი დასახელებულია და მოწყობაში სწორედ მათზე პასუხებია ჩადებული. ამის დადასტურება მხოლოდ პრაქტიკას შეუძლია, და მანამდე მასზე არ მივუთითებთ.
შენატანი გაწევრიანებისას და გასვლა ერთი მოქმედებით - ეს არის სერვისზე გამოწერა და არა ხალხისადმი კუთვნილება.
კუთვნილება წარმოიშობა უფასო აქტით - დეკლარაციის ხელმოწერით. შენატანი ფარავს პროცედურის თვითღირებულებას - პირადობის უნიკალურობის დადასტურებასა და earthling-ის პასპორტის გამოშვებას - და მხარს უჭერს ხალხის ინფრასტრუქტურას: იგი შედის საერთო სალაროში და ნაწილდება გამოქვეყნებული წილებით. ცალკე აღვნიშნავთ, რომ პირადობის დადასტურება დამფუძნებელ პერიოდში უფასოდ ტარდება: ტექსტის მიღებამდე არავინ არაფერს იხდის.
ზუსტად ასეა მოწყობილი აქტით ნებისმიერ ხალხში შესვლა: ნატურალიზაცია ყველა ქვეყანაში იბეგრება რამდენიმე ასეული დოლარის ან ეკვივალენტის ოდენობის სახელმწიფო ბაჟით, პასპორტი კი ფასიანია დაბადებით მოქალაქეებისთვის მსოფლიოს ყველა ქვეყანაში. ბაჟი პროცედურას აანაზღაურებს და არა კუთვნილებას ყიდულობს.
ნატურალიზაციის სამართალთან განსხვავება ერთია, და იგი ჩვენს სასარგებლოდაა. იქ უქონელი თავისუფლდება ბაჟისგან - ანუ ვალდებულია განაცხადოს თავისი სიღარიბის შესახებ და დაუმტკიცოს იგი ორგანოს, რომელსაც უფლება აქვს არ დაუჯეროს. ჩვენთან გათავისუფლება საერთოდ არ არსებობს: შენატანი ყოველთვის სრულად შედის, განსხვავდება მხოლოდ გადამხდელი. ვისაც გადახდა არ შეუძლია, ერთი მოქმედებით დგება ღია რიგში, სადაც მხოლოდ ნომერი და თარიღი ჩანს, და შენატანს მის ნაცვლად სხვა ადამიანი ან ხაზინა შეიტანს. არავინ არაფერს აცხადებს თავის შესახებ, არავინ არაფერს ამტკიცებს, და არცერთი ორგანო არ წყვეტს, საკმარისად ღარიბია თუ არა ადამიანი.
რიგის გადახდა ნებისმიერს შეუძლია, მაგრამ იმის არჩევა, ვისი კონკრეტულად, არავის შეუძლია: იხდება რიგის თავი. სხვაგვარად გაჩნდებოდა მფარველი, მას კი - დამოკიდებულება. გადამხდელმა არ იცის, ვისი გადაიხადა; ის, ვისაც გადაუხადეს, არ იცის, ვინ გადაიხადა; რეესტრში არ არის ჩაწერილი, ვის მიერ არის შეტანილი შენატანი, და earthling-ის პასპორტი დანარჩენებისგან განურჩეველია. ეს უფრო არსებითია, ვიდრე ჟღერს: განცხადებით გათავისუფლება ყოველთვის ქმნის მონაწილეთა ორ კატეგორიას - მათ, ვინც გადაიხადა, და მათ, ვისაც შეიბრალეს. აქ კატეგორია ერთია.
რას არ ვპირდებით ამასთან: მყისიერ შესვლას. რიგში მდგომი ელოდება, სანამ გადამხდელი გამოჩნდება. ფული შესვლას უფრო ნელს ხდის, მაგრამ სამუდამოდ არ კეტავს მას, - და ამაში ვხედავთ შესაძლებლის პატიოსან ზღვარს და არა სიღარიბის პრობლემის გადაწყვეტას.
თავისუფალი გასვლა ერთობის მდგრადობას არ ასუსტებს - იგი ერთადერთია, რაც მის მტკიცებულებას სუფთას ხდის. დაბადებით ხალხში დარჩენა არაფერს ამტკიცებს: გასვლა ან მიუწვდომელია, ან დამანგრეველი. აქ გაგრძელებული კუთვნილების ყოველი დღე არის განახლებადი არჩევანი წასვლის ნულოვანი ღირებულებისას. მდგრადობის ასეთი მეტრიკის წარმოდგენა ვერცერთ ტრადიციულ ხალხს ვერ შეუძლია.
მარადიული ჩანაწერი ბლოკჩეინში თქვენს «თავისუფალ გასვლას» ფიქციად აქცევს.
გაერთიანების თავისუფლება მოითხოვს კუთვნილების რეალურ შეწყვეტას - და აქ იგი უფრო სრულია, ვიდრე სამართალი მოითხოვს: earthling-ი თავის პასპორტს თავად აქრობს, საკუთარი საფულიდან, კრიპტოგრაფიულად; სერვერი გასაღებებს არ ინახავს და ვერც გასვლას შეუშლის ხელს და ვერც მისთვის ნებართვას მოითხოვს.
გაქრობისას ჯაჭვში რჩება მხოლოდ ფსევდონიმური აღნიშვნა - რეალური პერსონალური მონაცემები ბლოკჩეინში არ არის. ისტორიის წაშლას გაერთიანების თავისუფლება არ მოითხოვს: მოქალაქეობაზე უარის თქმა სახელმწიფო არქივებს არ წვავს, ევროპული პრაქტიკა კი საეკლესიო მეტრიკული წიგნების შესახებ ანოტაციის მოდელზე შეჯერდა - ჩანაწერი რჩება, სტატუსი აღინიშნება. «ადამიანი მონაწილე იყო X თარიღიდან Y თარიღამდე» არის წარსულის ფაქტი და არა მიმდინარე კუთვნილება.
იმავე მონეტის მეორე მხარე: თუ გასვლა მხოლოდ თავად ადამიანს შეუძლია, მაშინ მისი გარიცხვა არავის შეუძლია. Earthlings-ის ხალხიდან გარიცხვის პროცედურა არ არსებობს, და ხმის უფლების წართმევა შეუძლებელია ადამიანის შეხედულებების, მისი კენჭისყრის შინაარსის, გადაწყვეტილებებთან უთანხმოების გამო ან პასუხისმგებლობის საერთო ზომად: ხმა არის კუთვნილების შინაარსი, და მისი წართმევა ასეთი საფუძვლებით ნიშნავდა ადამიანის გარიცხვას მისთვის მხოლოდ სახელის დატოვებით. ერთადერთი გამონაკლისი - თავად კენჭისყრის მთლიანობის დამტკიცებული ხელყოფა, ექვს თვემდე ვადით და პროცედურით, რომელსაც აქვს დაცვის უფლება და გასაჩივრება.
საერთო წესების უხეში დარღვევებისთვის ქარტია უშვებს საერთო რესურსებისა და საერთო ყურადღების გამოყენების შეზღუდვას - უჯრედებში მონაწილეობის, წინადადებების შეტანის უფლების, ცალკეულ სერვისებზე წვდომის, - მაგრამ არა კუთვნილებისა და არა ხმის.
ერთადერთი შემთხვევა, როდესაც earthling-ის პასპორტი მფლობელის ნების საწინააღმდეგოდ ქრება, ქარტიაში ამომწურავად არის დასახელებული და პასუხისმგებლობის ზომებს არ განეკუთვნება: ბათილი გაცემის ბათილად ცნობა, თუ დადგინდა, რომ პასპორტი გაცემის პირობების დარღვევით გაიცა. მფლობელის გარდაცვალება ასეთ საფუძველს არ წარმოადგენს: კუთვნილება გარდაცვალების შედეგად თავად წყდება, პასპორტი კი რეესტრში რჩება - საფუძველი, რომელიც გარდაცვალების შესახებ შეუმოწმებელ ცნობებს ეყრდნობა, მონაწილის მოცილების ყველაზე იაფ ხერხად იქცეოდა, ვინაიდან შეტყობინება, შედავების ვადა და გასაჩივრება ადამიანის თანდასწრებას გულისხმობს. ბათილი გაცემის ბათილად ცნობა გამონაკლისი არ არის: იგი მხოლოდ ადგენს, რომ გაცემა თავიდანვე მართლზომიერად არ შემდგარა, და ხელს არ უშლის პროცედურის ხელახლა გავლას.
კუთვნილების განუსხვისებლობა სარკედ იმეორებს ადამიანის უფლებათა საყოველთაო დეკლარაციის მე-15 მუხლს - «არავის არ შეიძლება თვითნებურად ჩამოერთვას მოქალაქეობა» - და განასხვავებს ხალხს ნებისმიერი სერვისისა თუ კლუბისგან, რომლებიც საკუთარი შეხედულებისამებრ რიცხავენ.
ერთ დათქმას თავად ვაკეთებთ. გაქრობის სამართლებრივი საფუძვლები ამომწურავად არის შეზღუდული, მაგრამ კონტრაქტის გაშლილ ვერსიაში პასპორტის გაქრობის ტექნიკური შესაძლებლობა მესაკუთრის გასაღებების მფლობელს რჩება: ქარტიის 21-ე მუხლის შეზღუდვა ჯერჯერობით პროცედურულად მოქმედებს და არა ტექნიკურად. გამოშვებისა და გაქრობის უფლებების გამიჯვნა, აღსრულებაზე დაყოვნება და მფლობელობის multisig-ისთვის გადაცემა შეტანილია საგზაო რუკაში.
თქვენი «უცვლელი ბირთვი» დამფუძნებელმა ხალხამდე დაწერა. ეს არ არის თვითგამორკვევა, არამედ სხვის ტექსტთან მიერთება.
ბირთვი მიღებული არ არის და მიღებამდე არავისთვის არ მოქმედებს.
ტექსტი ღიაა წინადადებებისთვის 2026 წლის 7 სექტემბრიდან 6 დეკემბრამდე - და არა მხოლოდ დეკლარაცია, არამედ მთელი კორპუსი, სამართლებრივი საფუძვლისა და წინამდებარე დოკუმენტის ჩათვლით. წინადადების შეტანის უფლება ნებისმიერ ადამიანს აქვს: ამისთვის არც გაწევრიანებაა საჭირო, არც პირადობის დადასტურება და არც ჩვენს დასკვნებთან თანხმობა, ანონიმური წინადადებები დანარჩენების თანასწორად განიხილება. თითოეული ქვეყნდება პასუხთან ერთად - მიღებულიც და უარყოფილიც, უარყოფის მიზეზის მითითებით. 2026 წლის 20 დეკემბერს ქვეყნდება კრებული და საბოლოო რედაქციები. 2027 წლის 3 იანვარს ტექსტი მიიღება დადასტურებულ ცოცხალ ადამიანთა კენჭისყრით პრინციპით «ერთი ადამიანი - ერთი ხმა», ორი მესამედის ზღვრითა და ქვორუმით. წესი მთლიანად, პერიოდის დროისთვის უფლებამოსილებათა ზღვრების ჩათვლით, დადგენილია დოკუმენტით «დამფუძნებელი პერიოდი».
ანუ ბირთვი უცვლელი ხდება არა იმიტომ, რომ ვიღაცამ ასე დაწერა, არამედ იმიტომ, რომ იგი მიიღეს მათ, ვისაც იგი აერთიანებს. იმას, თუ ვის ეჭირა კალამი მიღებამდე, სამართლებრივი მნიშვნელობა არ აქვს: ტექსტი, რომელიც არ მიიღეს, არ მოქმედებს, ხოლო ტექსტი, რომელიც მიიღეს, მოქმედებს მონახაზის ავტორობისგან დამოუკიდებლად.
უცვლელი ბირთვები არის თვითგამორკვეულ ხალხთა სტანდარტული კონსტრუქცია და არა ჩვენი ანომალია. გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკის ძირითადი კანონი (79-ე მუხლის მე-3 პუნქტი) ადამიანის ღირსებასა და დემოკრატიულ წესრიგს სამუდამოდ აყენებს ნებისმიერი უმრავლესობის მიღმა; მმართველობის რესპუბლიკური ფორმა გადაუსინჯავია საფრანგეთში (89-ე მუხლი) და იტალიაში (139-ე მუხლი); ინდოეთში ერთსულოვან პარლამენტსაც კი არ შეუძლია კონსტიტუციის საბაზისო სტრუქტურის შეცვლა. აქედან არავინ აკეთებს დასკვნას, რომ გერმანელები ან ინდოელები თვითგამორკვევას მოკლებულნი არიან: ასეთი ნორმების ფუნქცია არის წესრიგის დაცვა მისივე დემოკრატიული საშუალებებით გაუქმებისგან.
ის, რომ დამფუძნებელი ტექსტი დასაფუძნებელ სუბიექტამდე იწერება, ყოველი დაფუძნების თვისებაა: აშშ-ის კონსტიტუცია ორმოცდათხუთმეტმა დელეგატმა ყოველგვარ რატიფიკაციამდე დაწერა, და «შეერთებული შტატების ხალხი» კონსტიტუირებულ იქნა თავად მიღების აქტით.
განსხვავება კონსტიტუციურ სახელმწიფოებთან ჩვენს სასარგებლოდაა, და იგი არსებითია. ნებისმიერი ქვეყნის დღეს მცხოვრებ მოქალაქეთა უმრავლესობა თავის კონსტიტუციას არასოდეს დათანხმებია: ისინი მასში დაიბადნენ. Earthlings არის წესრიგი, სადაც არავის ავალდებულებს ტექსტი, რომლის ქვეშაც მისი პირადი, დადასტურებული ხელმოწერა არ დგას. ბირთვი ამასთან იცავს არა დამფუძნებლის ნებას, არამედ თითოეული ხელმომწერის მიერ მიცემულ თანხმობას: მომავალი უმრავლესობისთვის ღირებულებების შენაცვლების დაშვება ნიშნავს უკვე მიცემული ყველა თანხმობის მოტყუებას.
მაგრამ ერთი განსხვავება კონსტიტუციური სახელმწიფოებისგან ჩვენს სასარგებლოდ არ არის, და მას თავად ვასახელებთ. გერმანული მარადიულობის კლაუზულის უკან დგას კონსტიტუციური სასამართლო რეალური უფლებამოსილებებით. Earthlings-ს სასამართლო არ აქვს, და ჩვენ თავს არ ვაჩვენებთ, თითქოს გვქონდეს. ბირთვი სხვაგვარადაა დაცული: დეკლარაცია გამოქვეყნებულია უცვლელ ჩანაწერში, მონაწილეთა რეესტრი იწარმოება საჯარო ქსელში, და ბირთვის გადაწერის მცდელობა ნამდვილ ვერსიას არ აუქმებს - იგი ქმნის განშტოებას, რომლის განსხვავებაც ნებისმიერს შეუძლია აღმოაჩინოს. ასეთი დაცვა იძულებაში სასამართლოზე სუსტია და შემოწმებადობაში - ძლიერი; ამ გაცვლას პატიოსნად მივიჩნევთ და სხვა რამედ არ ვასაღებთ.
გადასინჯვის უფლება ამასთან წართმეული არ არის. იგი სამ სართულადაა მოწყობილი. ბირთვის ხუთი პრინციპი ვერანაირი უმრავლესობით ვერ უქმდება. ამ პრინციპების ფორმულირებებსა და დეკლარაციის მთელ დანარჩენ ტექსტს ხალხი თავად ცვლის, ხმათა ორი მესამედით და მხოლოდ ადამიანის უფრო დიდი დაცვის მიმართულებით. თუ ესეც არ არის საკმარისი, მონაწილეთა რეესტრი ჯაჭვში იწარმოება, და საგზაო რუკა კანონიერ გაგრძელებად ცნობს გასვლას იმავე რეესტრზე ახალი ინფრასტრუქტურის აგებით.
უცვლელი რჩება ის, რაც ადამიანს იცავს თავად ხალხის ძალაუფლებისგან. ყველაფერი დანარჩენი ხალხს უფლება აქვს გამოასწოროს, ჩვენი შეცდომების ჩათვლით: ტექსტი, რომლის შესწორებაც შეუძლებელია, შეცდომას მარადიულად ინახავს, ხოლო ტექსტი, რომლის მთლიანად გადაწერაც შეიძლება, არაფერს იცავს.
თქვენი ინსტიტუტები არის მომუშავე პროგრამა და არა მომუშავე თვითმმართველობა. იურიდიულად თქვენ ხართ ფონდის მომხმარებელთა ბაზა.
ეტაპი პირდაპირ დავათქვათ: დამფუძნებელი ტექსტი მიღებული არ არის, მონაწილეები არ არიან, თვითმმართველობის პრაქტიკა არ არის. ინფრასტრუქტურა აგებული და გაშლილია; მისი პრაქტიკით შევსება ტექსტის მიღებით იწყება. ვაცხადებთ კონსტრუქციის მუშაუნარიანობას და არა მიღწეულ მასშტაბს, და ერთს მეორედ არ ვასაღებთ.
ეფექტიანობა ამასთან იზომება პრეტენზიის თანაზომიერად, და სამართალი მშვიდად ცნობს მცირე ერთობათა ქმედუნარიანობას.
კითხვა «რა ხდება გადაწყვეტილებების შეუსრულებლობისას» დასმულია სახელმწიფოებრივი მოდელიდან, სადაც გადაწყვეტილება აღსრულებისგან გამოყოფილია და იძულებას მოითხოვს. აქ გადაწყვეტილებების მნიშვნელოვანი ნაწილი თავად სრულდება: კენჭისყრის შედეგს კოდი ამოქმედებს, ფონდის სახსრები ავტომატურად ნაწილდება. იქ კი, სადაც გადაწყვეტილებები საკოორდინაციოა, იძულების არარსებობა შეფერხება კი არა, კონსტრუქციაა: იძულება აკრძალულია საკუთარი ბირთვით.
«მომხმარებელთა ბაზისგან» განსხვავებები დაკვირვებადი და შემოწმებადია, ერთი თვითაღწერის გარეშეც. მომხმარებელი იღებს შეთანხმებას მომსახურების შესახებ - earthling-ი ხელს აწერს დეკლარაციას ხალხისადმი კუთვნილების შესახებ, რომლის რედაქტირების შესაძლებლობაც მას გარდა ამისა ჰქონდა და რომლისთვისაც ხმა მისცა. მომხმარებლებს ოპერატორის მართვის უფლებები არ აქვთ - აქ თითოეულს აქვს თანასწორი ხმა, რომლის ყიდვაც შეუძლებელია და რომელიც გადახდასა და კაპიტალს არ უკავშირდება. სერვისი მომხმარებლებისგან მოგებას იღებს - აქ საერთო ფონდი და არაკომერციული კონტურია. სერვისი საკუთარი შეხედულებისამებრ რიცხავს - აქ კუთვნილება განუსხვისებელია.
და გადამწყვეტი: მომხმარებელთა ბაზას პლატფორმის წაღება და წასვლა არ შეუძლია - ხალხს შეუძლია. პასპორტების რეესტრი ჯაჭვში ცხოვრობს და არა ოპერატორის სერვერებზე, და ხელახალი დაფუძნება ლეგიტიმურ გაგრძელებად არის ცნობილი; ერთობა ფლობს შესაძლებლობას იარსებოს ოპერატორის გარეშე.
სტრუქტურების ჩამოყალიბების ეტაპის ნარჩენი ცენტრალიზაცია თავად გავხსენით, იქვე, მისი შემცირების გეგმასთან ერთად, - ოპონენტი ჩვენსავე აუდიტს ციტირებს. დისკვალიფიკატორი იგი არ არის: წითელი ჯვრის საერთაშორისო კომიტეტი დღემდე იმართება თვითკოოპტირებადი კომიტეტით, რომელიც მხოლოდ შვეიცარიის მოქალაქეებისგან შედგება, რაც ხელს არ უშლის არც მის სუბიექტობას და არც გაეროს გენერალურ ასამბლეასთან დამკვირვებლის სტატუსს.
თქვენ კატეგორია «ხალხი» მისი სამართლებრივი სარგებლის გამო აირჩიეთ. თვითშეგნება, სარგებელზე კონსტრუირებული, ფიქციაა.
მოტივი გამოქვეყნებულია ჩვენსავე დოკუმენტებში: ხალხი არის ერთადერთი კატეგორია, რომელშიც სამართალი ჩვეულებრივ ადამიანებს კოლექტიური სამართალსუბიექტობის მოპოვების საშუალებას აძლევს, ამიტომაც არის იგი არჩეული.
მაგრამ ფიქცია სამართალში ყოველთვის ორი ელემენტია ერთად: გაცხადებული ფორმის შეუსაბამობა ნამდვილ შინაარსთან და ამის დაფარვა. აქ არც ერთია და არც მეორე: ქცევა შეესაბამება იარლიყს - დადასტურებული ცოცხალი ადამიანები ხელს აწერენ ღირებულებებს, თანასწორი ხმით მონაწილეობენ კენჭისყრაში, საერთო ფონდს აწარმოებენ, - ხოლო მოტივი პირველ გვერდზეა გაცხადებული. ღია ინსტრუმენტულობა მოტყუების ოქსიმორონია: ფიქციებს მალავენ.
ფორმის არჩევა მისი სამართლებრივი შედეგების გამო ლეგიტიმურია მთელ სამართალში: თითოეულს უფლება აქვს ისე მოაწყოს თავისი საქმეები, რომ საუკეთესო შედეგები მიიღოს; იძაგება მოტყუება და არა ანგარიში. ტესტი ყველგან ერთია - არა «რატომ შევიდნენ», არამედ «ცხოვრობენ თუ არა»: ანგარიშით ქორწინება, რომელიც ქორწინებად ცხოვრობს, ქორწინებაა.
ინსტრუმენტულობა საერთოდ არ არის თვითგამორკვევის მოძრაობების ნაკლი, არამედ მათი განსაზღვრებაა: სამართალი სწორედ მათი მიზანია. აშშ-ის დამოუკიდებლობის დეკლარაცია არის ღიად ინსტრუმენტული სტატუსური დოკუმენტი, რომელიც პირდაპირ ჩამოთვლის იმ სამართლებრივ შედეგებს, რომელთა გამოც სტატუსი გაცხადდა: «ომის გამოცხადება, კავშირების დადება, ვაჭრობის წარმოება». შედავების ლოგიკით 1776 წელი ფიქციაა.
და მთავარი: სუბიექტური კრიტერიუმი არის ჯგუფის თვითშეგნება, ჯგუფი კი არის არა დამფუძნებლის სტრატეგია, არამედ ადამიანები, რომელთაგან თითოეულმა პირადი აქტი შეასრულა. რიგით მონაწილეს იმიტაციისთვის არაფერი აქვს: ხმა არ იყიდება, ფონდი არაკომერციულია - კერძო მოპოვების არხი არქიტექტურულად არ არსებობს. იმიტაცია იქნებოდა არარსებული ნება: ხელმოწერები ადამიანების გარეშე, მკვდარი რეესტრი. ნების მიზანდასახულობა ნების კრიტერიუმზე ვერ ჩაიჭრება.
თქვენ ლაპარაკობთ «კაცობრიობის სახელით» - ეს თვითმარქვიობაა.
არა. Earthlings-ის ხალხი წარმოადგენს მხოლოდ მათ, ვინც ნებაყოფლობით შემოუერთდება დეკლარაციას, გაივლის პირადობის დადასტურებას და შეგნებულად მიიღებს ამ კუთვნილებას, - და არა მთელ კაცობრიობას. «კაცობრიობა» აქ არის შეთავაზების ადრესატი და არა მანდატი.
დღეისათვის, დამფუძნებელი ტექსტის მიღებამდე, Earthlings-ის ხალხი საერთოდ არავის წარმოადგენს, და ამას არ ვმალავთ.
ხარვეზი, რომელსაც ვასახელებთ, არის ადამიანებისთვის პლანეტარულ საკითხებში პირდაპირი მონაწილეობის მექანიზმის არარსებობა და არა «კაცობრიობის ნაცვლად სალაპარაკოდ არავინაა».
თქვენი პლანეტარული ჰორიზონტი არის განაცხადი მსოფლიო მთავრობაზე.
პირდაპირ უარიყოფა: Earthlings აგებს პასუხისმგებლობის დისციპლინას და არა ძალაუფლების პირამიდას. დამფუძნებელი დოკუმენტები არ აუქმებს სახელმწიფოთა კონსტიტუციებს, საერთაშორისო სამართალსა და ხალხთა უფლებებს და მათ ზემოთ ძალაუფლებას არ ქმნის; ძალაუფლების ზღვარი დადგენილია თავად Earthlings-ისთვისაც - იძულება აკრძალულია დეკლარაციის საკუთარი ბირთვით.
ხმა პლანეტარულ საკითხებზე (კლიმატი, ხელოვნური ინტელექტი) არის პრეტენზია ძალაუფლებაზე გლობალურ მმართველობაში.
დგინდება განხილვაში მოსმენილი ყოფნის უფლება, მაგრამ არა ძალაუფლება გადაწყვეტაში. სახელმწიფოთა უფლებამოსილებები არ უქმდება.
საყრდენი - კაცობრიობის საერთო მემკვიდრეობის დოქტრინა, უკვე განმტკიცებული ზღვის ფსკერისთვის (გაეროს საზღვაო სამართლის კონვენციის 136-ე მუხლი) და მთვარისთვის (1979 წლის შეთანხმების მე-11 მუხლი): იგი უშვებს კაცობრიობის, როგორც მთელის, ინტერესს, მაგრამ ამ სფეროებზე ძალაუფლებას არავის ანიჭებს.
თუ ყველა გაწევრიანდება, თქვენ კაცობრიობას დაემთხვევით - კაცობრიობას კი, თქვენივე აღიარებით, სამართლებრივი ხმა არ აქვს. წარმატება თქვენს ხალხობას გაფანტავს.
კაცობრიობა სამართლებრივ ხმას მოკლებულია არა იმიტომ, რომ დიდია ან არავისგან განსხვავდება, არამედ იმიტომ, რომ იგი არაკონსტიტუირებულია: არ არის კუთვნილების აქტი, არ არის ინსტიტუტები, არ არის საერთო ნების გამოხატვის მექანიზმი. სუბიექტობა არის კონსტიტუირებულობის ფუნქცია და არა «სხვებთან» კონტრასტისა.
ჰიპოთეტური ხალხი, რომელიც ყველა ადამიანს მოიცავდა, არ დაემთხვეოდა კაცობრიობა-აგრეგატს - იგი იქნებოდა ორგანიზებული კაცობრიობა: რეესტრით, ნებითა და ინსტიტუტებით. შემადგენლობის განსხვავება გაქრებოდა, კონსტიტუირებულობის განსხვავება დარჩებოდა, სწორედ მასში კი იყო მთელი არსი.
პრაქტიკაში კი საკითხი არ დგება: ნებისმიერი რეალისტური მასშტაბისას გაუწევრიანებელნი მილიარდობით ითვლებიან, და Earthlings ლაპარაკობს მხოლოდ გაწევრიანებულთა სახელით. შედავება, რომელიც მუშაობას მხოლოდ მიუღწეველ ზღვრულ წერტილში იწყებს, ადასტურებს კონსტრუქციას მთელ რეალურ დისტანციაზე: ფრანგული ხალხობის საწინააღმდეგო არგუმენტად არავინ მიიჩნევს იმას, რომ მთელი კაცობრიობის ჰიპოთეტური ნატურალიზაციისას იგი კაცობრიობას დაემთხვეოდა.